Pseudoniem

Al een hele lange tijd had ik het verhaal in mijn hoofd, wat nu op papier staat. Het is ontstaan uit één schrijfopdracht. Toendertijd volgde ik een cursus van veertig opdrachten. Ik leerde om korte verhalen te schrijven van max 1500 woorden. Het verhaal wat tussen de scènes in dit boek zit, was de beste schrijfopdracht van die cursus. Uit die schrijfopdracht is dit hele verhaal ontstaan.

Dat een boek publiceren lastig kan zijn, dat was me al duidelijk. Niet zo zeer het publiceren, maar de lezers aantrekken, dat maakt het lastig. Als je onder je eigen naam schrijft kan je vrienden, familie, misschien collega's, vragen of ze interesse hebben. Maar onder een pseudoniem is het knap lastig. De keuze om onder een pseudoniem te schrijven is vanwege mijn werk. Ik werk in de veiligheid. Naamsbekendheid kan hoge veiligheidsrisico's met zich meebrengen.
Ik zie mijn werk, net als schrijven, als hobby, daarom heb ik deze keuze gemaakt, en ik moet zeggen: het bevalt wel. Alleen lezers aantrekken maakt het lastig. Gelukkig is er social media, waardoor je online toch een netwerk weet op te bouwen, maar of ze echt geïnteresseerd zijn in mijn boek, dat weet ik niet.

Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Pseudoniem

Een gesprek met Maud

Knock-out

Karakterinterview

De Kracht van Positief Denken: Hoe Optimisme je Leven en Succes Beïnvloedt

De Kunst van het Schrijven: Tips voor Creatieve en Effectieve Teksten